برکه نالم از عقوبتهای بیداد امل

تا سراغ خانه خورشید پیدا می کنم

چون گهر خود داری ام تاکی در ساحل زند

دست می شویم ز خویش و سیر دریا می کنم

آه از امروزی که صرف فکر فردا می کنم

ناله دردی گر از من بشنوی معذور دار

غرقه توفان عجزم دست بالا می کنم