بیشتر غسل از فشار دامن تر می کنم

صد نیستان ناله بیمار دارد در بغل

آن نمی کز بوریایش فکر بستر می کنم

پر تبهکارم مپرس از معبد توفیق من

چون خط پرگار می باید زمینگیرم گذشت

زیر پا می آیدم سر گر رهی سر می کنم

چشم یعقوبم که در راه نسیم پیرهن