چون خط پرگار می باید زمینگیرم گذشت

آن نمی کز بوریایش فکر بستر می کنم

پر تبهکارم مپرس از معبد توفیق من

بیشتر غسل از فشار دامن تر می کنم

زیر پا می آیدم سر گر رهی سر می کنم

چشم یعقوبم که در راه نسیم پیرهن

بوی گل پرورده بادامی مقشر می کنم