مست اگر باشم به ناخن روی سندان می کنم

درطلب چون ریشه نتوان شد حریف منع من

پیش راهم کوه اگر باشد به مژگان می کنم

سعی دانش برنمی آید به مویی از خمیر

پیش همت رشته آمال پشمی بیش نیست

مژده ای رندان که ریش زاهد آسان می کنم

با همه طفلی درین گلشن که وحشت رنگ و بوست