تا ابد لب می گزم از شرم و دندان می کنم

با همه طفلی درین گلشن که وحشت رنگ و بوست

قدر دان اتفاقم بال مرغان می کنم

سیبی از باغ خیال آن زنخدان کنده ام

یوسف مقصد ندارد هیچ جاگرد سراغ

بعد ازین چون شمع چاهی در گریبان می کنم

تا کجا هموار گردد گرد آثار نفس