قدر دان اتفاقم بال مرغان می کنم

پیش همت رشته آمال پشمی بیش نیست

مژده ای رندان که ریش زاهد آسان می کنم

با همه طفلی درین گلشن که وحشت رنگ و بوست

سیبی از باغ خیال آن زنخدان کنده ام

تا ابد لب می گزم از شرم و دندان می کنم

یوسف مقصد ندارد هیچ جاگرد سراغ