چون گهر زین یک گره صد رشته کوته می کنم

در خرابات تغافل درد هم ناصاف نیست

چشم اگر پوشم جهانی را منزه می کنم

ضبط دل در قطع تشویش املها صنعتی ست

یک نفس گر سر به جیبم واگذارد روزگار

یوسفستانها خمیر از آب این چه می کنم

مزد کار غفلت اینجا انفعالی بیش نیست