بیاکه جبهه نهم برزمین وگل چینم

هزار شکر که آخر ز حسن سعی وفا

حنای پای تو گردید اشک رنگینم

ز نقش پای تو بوی بهار می آید

تپیدن دل من جوهر چه آینه است

که می روم ز خود و جلوه تو می بینم

به آستان تو عهد غبار من اینست