تپیدن دل من جوهر چه آینه است

حنای پای تو گردید اشک رنگینم

ز نقش پای تو بوی بهار می آید

بیاکه جبهه نهم برزمین وگل چینم

که می روم ز خود و جلوه تو می بینم

به آستان تو عهد غبار من اینست

که گر سپهر شوم جز به خاک ننشینم