به نشتر رگ خارا کمر کشد کینم

هوس به لذت جاهم نکرد دعوت حرص

مگس نداد فریب از لعاب شیرینم

به پایداری صبرم فلک ندارد دست

نهفته در سخنم انفعال مضمونی

که لب چو جبهه عرق می کند به تحسینم

به رنگ جوهر آبی که در گهر سوزد