به رنگ جوهر آبی که در گهر سوزد

به نشتر رگ خارا کمر کشد کینم

نهفته در سخنم انفعال مضمونی

که لب چو جبهه عرق می کند به تحسینم

غبارگشته ام اما بجاست تمکینم

مبرهن است ز آثار نام من بیدل

که غره نیستم از زمره مساکینم