رحمی است کز خط جام بندد کمر نگینم

چون موج از محبت هر چند آب گشتم

نگذاشت آتش آخر دنبال انگینم

در صلحنامه هوش ثبت است بی دماغی

الفاظ بی معانی بر فطرتم ستم کرد

دست چنار تا کی بندد حنای زینم

خودداری ام دل افشرد کو صنعت جنونی