شبنم به هر فسردن محو هواست بیدل

دریا سری ندارد جز در ته کلاهم

مشتاق جلوه بودن آیین بی بصر نیست

در حیرتم چه حرفست ای بی خبر نگاهم

دل عقده ای ندارد در رشته های آهم