در حیرتم چه حرفست ای بی خبر نگاهم

هر چند هستی من بی مغزی حبابی است

دریا سری ندارد جز در ته کلاهم

مشتاق جلوه بودن آیین بی بصر نیست

شبنم به هر فسردن محو هواست بیدل

دل عقده ای ندارد در رشته های آهم