مشتاق جلوه بودن آیین بی بصر نیست

دارد دل شکسته چون دانه زاد راهم

هر چند هستی من بی مغزی حبابی است

دریا سری ندارد جز در ته کلاهم

در حیرتم چه حرفست ای بی خبر نگاهم

شبنم به هر فسردن محو هواست بیدل

دل عقده ای ندارد در رشته های آهم