خنده بی مطلب دیوانه ایم

شغل سر چنگ حوادث مفت ماست

زلف بیداد آشنای شانه ایم

چون سحر جیبی که ما وا کرده ایم

بی چراغ از ما که می یابد سراغ

خانه گم کرده پروانه ایم

اسم ما تهمت کش وصف است و بس