خانه گم کرده پروانه ایم

چون سحر جیبی که ما وا کرده ایم

خنده بی مطلب دیوانه ایم

بی چراغ از ما که می یابد سراغ

اسم ما تهمت کش وصف است و بس

گر پر و خالی همین پیمانه ایم

بت پرستی باعث ایجاد ماست