من زان گل نشکفته چه رنگم که برآیم

رسوایی موهوم گریبان در ننگست

زین بحر نه ماهی نه نهنگم که برآیم

خلقی به عدم آینه پرداز خیال است

بی همتی از تهمت پستی نتوان رست

زلف تو دهد دست به چنگم که برآیم

مردان ز غم سختی ایام گذشتند