ورنه ما هم شیشه واری نذر سنگی داشتیم

یاد آن فرصت که ما هم عذر لنگی داشتیم

چون شرر یک پر زدن ساز درنگی داشتیم

دل نیاورد از ضعیفی تاب درد انتظار

عافیت چون موج شست از نقش ماگرد نمود

تا شکست دل پر افشان بود رنگی داشتیم

یاس گل کرد از نفس آیینه ما صاف شد