آشیان در تپش بسمل ما داشت بهار

همچو شمع از نفس سوخته توفان کردیم

اشک تا آبله پا همه دل می غلتید

آه جنسی که نداریم چه ارزان کردیم

رنگها ریخت ز بالی که پر افشان کردیم

عجز رفتار ز ما اشک دمانید چو شمع

صد قدم آبله آرایش مژگان کردیم