شیشه ما را در این بزم احتیاج سنگ نیست

یعنی از خود می رویم و گرد دامان خودیم

سخت جانی عمر صرف ژاژخایی کردن ست

همچو سوهان پای تا سر وقف دندان خودیم

از شکست دل مقیم طاق نسیان خودیم

نقد ما با فلس ماهی هم رواج افتاده است

درهم بیحاصل بیرون همیان خودیم