نقد ما با فلس ماهی هم رواج افتاده است

همچو سوهان پای تا سر وقف دندان خودیم

شیشه ما را در این بزم احتیاج سنگ نیست

از شکست دل مقیم طاق نسیان خودیم

درهم بیحاصل بیرون همیان خودیم

عمر وهمی در خیال هیچ ننمودن گذشت

آنقدر کایینه نتوان گشت حیران خودیم