زندگی آب شد از کشمکش حرص و هوا

حیف پایی که درین دشت به خاری گیریم

عمرها شد نفس سوخته محمل کش ماست

برویم از قدم ناقه شماری گیریم

چند تازبم پی سگ که شکاری گیریم

بنشینیم زمانی پس زانوی ادب

انتقام از تک و دو آبله واری گیریم