زین قدر گردی که دارد چون سحر جولان ما

صفحه بیکار است مجهولانه مسطر می زنیم

نیستم آگه تمنای دل بیمار چیست

ناله می بالد اگر پهلو به بستر می زنیم

می رسد چین بر فلک دامن اگر بر می زنیم

چون شرر روشن سواد فطرتیم اما چه سود

نقطه ای تا گل کند آتش به بستر می زنیم