کعبه و بتخانه شغل انفعالی بیش نیست

نقطه ای تا گل کند آتش به بستر می زنیم

بر نمی آید دل از زندانسرای وهم و ظن

هر قدر این مهره می تازد به ششدر می زنیم

حلقه نامحرمی بیرون هر در می زنیم

موج ها زین بحر بی پایان به افسردن رسید

نارسابیهاست ما هم فال گوهر می زنیم