حسن تغافل اداست آینه دیدن دهیم

شور طلب همچو شمع قطع نگردد ز ما

پاکند ایجاد اگر سر به بریدن دهیم

سیر خودش باعثی است کاش به دل رو کند

گر همه تن لب شوبم جرات گفتار کو

قاصد ما بیدل است خط به دریدن دهیم