بر گوشها گرانیم از بسکه تر صداییم

از بیکسی نشستیم پامال سایه خوبش

غمخوار ما دگرکیست بی بال و پر هماییم

بی نسبتی ازبن بزم بیرون نشاند ما را

ترک ادب در این باغ چون ابر بی حیایی ست

پرواز می شود آب گر بال می گشاییم

ای بلبلان دمی چند مفت است شغل اوهام