ترک ادب در این باغ چون ابر بی حیایی ست

غمخوار ما دگرکیست بی بال و پر هماییم

بی نسبتی ازبن بزم بیرون نشاند ما را

بر گوشها گرانیم از بسکه تر صداییم

پرواز می شود آب گر بال می گشاییم

ای بلبلان دمی چند مفت است شغل اوهام

در بیضه پرفشانی ست از آشیان جداییم