شبنم چه جام گیرد از نشئه تعین

جایش به دیده گرم است با هرکه آشناییم

عجز طلب در این دشت با ما چو اشک چشم است

هر چند ره به پهلوست محتاج صد عصاییم

در باده آب دائم ، پیمانه حیاییم

محتاج زندگی را عزت چه احتمالست

لبریز نقد لذت چون کیسه گداییم