خیال کشت گل و سیر لاله حیف وفاست

به هر چه می نگرم ناله کرده است وطن

به کلبه ای که من از درد هجر می نالم

به قدر ذره چکد اشک دیده روزن

ز چشم منتظران هم دمیده است سمن

تپیدن سحر از آفتاب غافل نیست

نفس بر آتش مهر تو می زند دامن