تپیدن سحر از آفتاب غافل نیست

به قدر ذره چکد اشک دیده روزن

خیال کشت گل و سیر لاله حیف وفاست

ز چشم منتظران هم دمیده است سمن

نفس بر آتش مهر تو می زند دامن

دل شکسته به راه امید بسیار است

ز گرد ماست گر دامنت گرفت شکن