مقیم الفت کنج دلیم لیک چه سود

بس است لقمه بیدرد سرزبان به دهن

به یک دو دم چه تعلق ، کدام آزادی

به زبرخاک به صحرا وخانه آتش زن

که درپی تو ز ما پیش رفته است وطن

به پنبه زاری اگر راه برده ای دریاب

که زیر خاک چه مقدار ریخته است کفن