در راه انتظار کسی خاک گشته ام

محمل کشید بر سر تبخالم استخوان

نی آب خضر دارم و نی چشمه حیات

عمریست می خورم دم شمشیر خونفشان

مشت غبار من به سلام چمن رسان

چون صبح رنگ آیینه هیچکس نی ام

گردون مرا به بی نفسی کرد امتحان