مشت غبار من به سلام چمن رسان

نی آب خضر دارم و نی چشمه حیات

عمریست می خورم دم شمشیر خونفشان

در راه انتظار کسی خاک گشته ام

چون صبح رنگ آیینه هیچکس نی ام

گردون مرا به بی نفسی کرد امتحان

از گفت وگو تلاش ستم پیشه روشن ست