تیره بختی دارد از اقبال رنگ ما نشان

سخت جانی هرکجا آید به عرض امتحان

مغز ما را چون صدف خواهد برآورد استخوان

می کند فانوس شب روشن چراغ کهکشان

از خم مژگان برون تاز است پرواز نگاه

وحشت ما بال و پر کرده ست اندر آشیان