نغمه من اضطراب ایجاد ساز عالمی ست

خار پا چون آتش اینجا می کشد از سر زبان

مزرع اهل سخن شایسته آفات نیست

رشحه معنی نبندد ننگ خشکی بر زبان

عمر ها شد چون سخن پر می زنم در پر زبان

بگذر از لاف سخن پروازها پیداست چیست

در قفس تاکی تپد ای بیخبر یک هر زبان