در قفس تاکی تپد ای بیخبر یک هر زبان

نغمه من اضطراب ایجاد ساز عالمی ست

عمر ها شد چون سخن پر می زنم در پر زبان

بگذر از لاف سخن پروازها پیداست چیست

تا فنا صورت نبندد زندگی بی لاف نیست

شعله دزدیدن ندارد جز به خاکستر زبان

غیر خون آبی ندارد ساغر جانکاه ظلم