دل طرح می کند انشایی زبان

عالم به حسن خلق توان کرد صید خویش

دام وکمند نیست به گیرایی زبان

موجی که باد شوخی اش آسود، گوهر است

بیدل به حرف و صوت حقیقت نمی خرند

هذیان نواست جرات سودایی زبان