خاک مجنون را نمی بایست وجد آموختن

تار و پود هستی ما نیست بی پیوند خاک

خرقه صبحیم بر ما چشم نتوان دوختن

اضطرابم عالمی را کرد پامال غبار

بی تو باید سوخت بیدل را به هررنگی که هست

داغ دل گر نیست آتش می توان افروختن