همچو اخگر خواب راحت خواهدت بیدار کرد

موج را باید نفس در سعی گوهر سوختن

بی ندامت نیست عشق از نسبت طبع فضول

گریه ها دارد ز دست هیزم تر سوختن

نیست غافل گرمی پهلو ز بستر سوختن

شب به دل گفتم چه باشد آبروی زندگی

گفت چون پروانه در آغوش دلبر سوختن