بی تو ما را چون چراغ کشته هستی داغ کرد

تا نفس دارم سرتسلیم و پای سوختن

زندگی چندان گوارا نیست اما عمرهاست

با طبایع گرمیی دارد هوای سوختن

هرکجا رفتیم خالی بود جای سوختن

از وبال بی پریها چون غبار آسوده ایم

در پناه سایه دست دعای سوختن