نگردد هیچکس یارب ستم فرسای خودداری

به منزل خفتن و گرد ره و فرسنگ نشکستن

به وهم ای کاش می کردم علاج بی دماغیها

رسا شد نشئه یاس از خمار بنگ نشکستن

درین کهسار دارد نوحه بر هر سنگ نشکستن

درین گلشن که وحشت دست در آغوش گل دارد

چرا چون غنچه دامان تو گیرد تنگ نشکستن