سلامت از دل افسرده خونها می خورد بیدل

چرا چون غنچه دامان تو گیرد تنگ نشکستن

به جام عیش امکان عمرها شد سنگ می بارد

تو هم زین عالمی تا چند خواهی رنگ نشکستن

ندامت می کشد زین ساز بی آهنک نشکستن