تو هم زین عالمی تا چند خواهی رنگ نشکستن

درین گلشن که وحشت دست در آغوش گل دارد

چرا چون غنچه دامان تو گیرد تنگ نشکستن

به جام عیش امکان عمرها شد سنگ می بارد

سلامت از دل افسرده خونها می خورد بیدل

ندامت می کشد زین ساز بی آهنک نشکستن