به جام عیش امکان عمرها شد سنگ می بارد

درین کهسار دارد نوحه بر هر سنگ نشکستن

درین گلشن که وحشت دست در آغوش گل دارد

چرا چون غنچه دامان تو گیرد تنگ نشکستن

تو هم زین عالمی تا چند خواهی رنگ نشکستن

سلامت از دل افسرده خونها می خورد بیدل

ندامت می کشد زین ساز بی آهنک نشکستن