چشم تا واکرده ایم از خویش بیرون رفته ایم

ناله ای دارم که نتواند اثر برداشتن

ای سپند از یک صدا آخر کجا خواهی رسید

چون جرس زین جنس باید بیشتر برداشتن

شعله ما را قدم برده است سر برداشتن

کلفت احباب ما را زنده زیر خاک کرد

بیش ازین نتوان غبار یکدگر برداشتن