گفت : سودای رعونت آفرینی داشتن

آنقدر کز فکر استغنا برون آیی بس است

تا کجا خواهی دماغ نازنینی داشتن

شعله را گفتم سرت پا مال خاکستر که کرد

تا سوادکلک تقدیر اندکی روشن شود

سرمه گیر از چشم بر خط جبینی داشتن

بی نیازانی که پا بر اوج عزت سوده اند