تا سوادکلک تقدیر اندکی روشن شود

تا کجا خواهی دماغ نازنینی داشتن

شعله را گفتم سرت پا مال خاکستر که کرد

گفت : سودای رعونت آفرینی داشتن

سرمه گیر از چشم بر خط جبینی داشتن

بی نیازانی که پا بر اوج عزت سوده اند

جسته اند از پستی و بالا نشینی داشتن