نشسته در رهم ازکوچه حلب نگذشتن

ترددی ز پل دوزخم گذشت به خاطر

یقین به تجربه گفت از سر غضب نگذشتن

چو سنگ شیشه به دامن شکست دل به کمینم

صد آبرو به گره بستن است بیدل ما را

به رنگ موج گهر از فشار لب نگذشتن