یقین به تجربه گفت از سر غضب نگذشتن

حریف نفس که می گشت جز تعلق دنیا

غریب مصلحتی بود ازین جلب نگذشتن

ترددی ز پل دوزخم گذشت به خاطر

چو سنگ شیشه به دامن شکست دل به کمینم

نشسته در رهم ازکوچه حلب نگذشتن

صد آبرو به گره بستن است بیدل ما را